سلام به دوستای عزیزم

اول از همه بگم پست قبلی که فسیل شده بود جای خودش دیگه کم کم منم داشتم فسیل می شدم اینکه شکیبا و امید و نسیم کجا بودن و هستن....

امروز می خوام چند بیت از یکی از کتاب هایی یکی از دوستانم به من هدیه کرده رو به همتون تقدیم کنم و به خصوص به همین دوستم که مطمئنم کتاب رو باز هم نکرده  

متأسفانه فرصت نکردم با یه حس شاعرانه بشینم و تموم رباعی های بابا طاهر  رو بخونم این چند رباعی رو اتفاقی انتخاب کردم :

خدایا داد از این دل داد از این دل                 که یکدم مو نگشتم شاد  از این دل 

چو فردا داد خواهون داد خواهند                   بگویم صد هزاران داد از این دل 

                                         

غمم غم بی و غمخوار دلم غم                       غمم هم مونس و همیار و همدم 

غمم نهله که مو تنها بشینم                            مریزا   بارک اللّه مرحبا غم   

                                         

دلی دیرم دلی دیوانه و دنگ                          ندونم مو که دیرم نام یا ننگ 

از این دیوانگی روزی بر آیم                        که در دامان دلبر برزنم چنگ

                                        

خالی از لطف نیست که مختصری هم در مورد بابا طاهر بگم : 

بابا طاهر پسر فریدون است و لقبش عریان بوده که عاری بودن او از علایق دنیوی و بی اعتنایی به نام و آوازه و جاه و جلال ظاهری از دنیا را می رساند واژه بابا در ابتدای نام طاهر عنوان طریقتی اوست . بابا طاهر عریان رباعیات خود را به لهجه همدانی و یا لهجه لری انشا نموده است (دوستای همدانی عزیزم وقتشه که بگید که همدانی هستید برای درک بعضی واژه ها به شما نیازمندیم) آرامگاه این عارف وارسته بر فراز تپه اصلی جایگاه همیشگی او در شمال شهر همدان قرار دارد . 

                            دوستون دارم 

                                              همیشه شاد باشید

                                                                           صدف                                        

                                                                                                               

 

باز جمعه شد... من بي قرار تو و و بقرار من... دلتنگ شدن براي همه گذشتته مان را ورق مي زنم من به تو مي رسم و تو به من... ما از نژاد هميم ... يادت هست خداوند مي دانست هردويمان عاشقانه همديگر را دوست مي داشتيم
 و من مي دانستم تو كمي عاشقانه تر... پس رسالت هدايت مرا به دست تو داد... من سرپيچي كردم... دلت گرفت و من نفهميدم مثل هميشه... و خداوند تو را پشت پرده زمان قرار دادتا من دلتنگيت را باور كنم  ولي من خودخواه تر و مغرور تر از هميشه غرق چيزهاي دگر شدم
و نخواستم كه باور كنم... پس سزاي محروم ماندن شدم... شايد آن روز هم كه خدا تو را از من گرفت تا بفهمم و هدايت شوم جمعه بود... چون هنوز هم جمعه ها بي قرار و دلتنگ مي شوم. حالا سالهاست كه جمعه ها را به انتظار نشسته ام و حال باور مي كنم دلم براي دل شكسته ات شكسته: پس تو را من چشم در راهم.

 

 

 دوستدار شما امید

با قلمی به رنگ سبز و با دلی به رنگ آبی مینویسم از تو که بهترینی... مینویسم از آن قلب مهربانت ، از آن چهره ماهت .... مینویسم از تو که همان فرشته نجات این قلب شکسته منی ... مینویسم از تو که برایم بهترینی عزیزم ... با چشمهای خیس مینویسم که مرا تنها نگذار و با دلی پر غرور مینویسم که تا آخرین لحظه نفسهایم ، هم نفس تو هستم... یک قلب کوچک و پر از درد و غصه دارم ، همین قلب یک عالمه آرزو و عشق درونش نهفته است.... آرزوی به تو رسیدن و با عشق تو زندگی کردن... چه لحظه زیبایی است لحظه ای که ما بهم رسیده ایم و آنگاه که دست در دستان هم گذاشته ایم در کنار دریا ایستاده ایم و لحظه غروب خورشید را می بینیم ... چه لحظه زیبایی است لحظه به هم رسیدنمان... آن لحظه را با دنیا نیز عوض نخواهم کرد ، چون برای رسیدن به آن همه چیز را زیر پا گذاشته ام و قید همه کس را زده ام... خاطرات گذاشته را از دلم سوزاندم به خاطر تو و در قلبم همه اسمها برایم بی گانه اند و تنها تو را می شناسم ، قلب مهربان تو و اسم مقدست را.... تنها کافی است لحظه های سخت زندگی ام را با نام تو آغاز کنم آنگاه آن لحظه های سخت برایم چه آسان می شود! می نویسم از تو که هیچکس به زیبایی تو برایم نیست و هیچکس به جز تو لایق این قلب پر احساس من نیست ....! با قلمی به رنگ سبز ، با احساسی به رنگ آبی ، با آرامش عاشقانه می نویسم از تو که بیشتر از همه کس و همه چیز دوستت دارم عزیزم.... امید

من و تو در میان عاشقان بهترینیم زیرا دیوانه ترینیم... من و تو در سرزمین عشاق در بالاترین نقطه آن سرزمینیم زیرا عاشقترینیم.... هیچکس مانند من تو را دوست ندارد و عاشق تو نیست و هیچکس مانند تو برای من زیباترین و بهترین نیست.... من و تو با هم یعنی عشق ، یعنی خوشبختی .... ما از همه عاشقان ، عاشقتریم... الگوی همه عاشقان من و تو هستیم ، همه مانند من عاشقند و مانند تو معشوق! من و تو با هم یعنی فتح قله عشق! آری آنگاه که من در قله عشق در میان همه عاشقان با غرور هر چه تمام تر تو را در آغوش خویش میگیرم و با افتخار میگویم دوستت دارم ای بهترینم. مانند من و تو کسی عاشق نیست و مثل من کسی تو را دوست ندارد.... هیچکس مثل تو لایق این قلب پر احساس و مجنون من نیست! تو لایقی چون بهترینی ، پاکترین و مقدس ترینی! من و تو با هم یعنی یک زندگی ، زندگی شیرین و پر از عشق! من و تو با هم یعنی دو هم نفس ، دو همدل ، دو مجنون! به داشتن تو که لایق این قلب پر از درد منی افتخار میکنم و تا آخر راه پر فراز عاشقی با تو می مانم.... همه عشق های این زمانه دروغ است ، تنها عشق ما یک عشق واقعی است.... همه عشق ها هوس و زودگذر است ، تنها عشق ما مقدس و ابدی است! من و تو با هم یعنی دو دلدار ، دو بیدار ..... با وجود تو زندگی را زیبا میبینم ، با تو عشق را حقیقی میبینم ، بدون تو زندگی برایم معنای سیاهی دارد و عاشقی برایم یک قصه و افسانه است.... اگر مجنون دیوانه وار عاشق لیلا بود ، من از مجنون نیز مجنون ترم و دیوانه وار عاشق تو هستم! کاری میکنم ، غوغایی به پا میکنم که دیگر قصه لیلی و مجنون از صحنه روزگار محو شود و جای آن قصه من و تو قرار گیرد..... عاشقان با دیدن من و تو حسرت عشقمان را میخورند! بگذار حسرت بخورند و تو در مقابل حسادت آنها به من افتخار کن ، همچو من که در این میان به پاکی و صداقتت افتخار میکنم عزیزم... من و تو یعنی دو هم نفس ، دو همدل ، دو مجنون ، دو دلدار ، دو بیدار.... آری من و تو یعنی دو هم نفسی که همدیگر را از تمام وجود دوست دارند.... امید

به نام خالق زیبایی ها

سلام

منو نسیم امروز برای دادن یه خبر خوش اومدیم...

اومدیم تا به شکیبای عزیزمون بگیم :

مهربان دوستم ۱۷ بهمن تولدت رو با تمام وجود تبریک می گم . سنگ صبورم خوشبختی اون چیزی نیست که ما از گذر لحظه ها می خوایم گاهی شیفته راهی می شیم که ما رو از خوشبختی دور می کنه پس آرزو می کنم ثانیه ثانیه زندگیت در مسیر خوشبختی تو بگذره

دوست داریم

نسیم و صدف

 

نمی شناسمت

از تو تنها سنگی سیاه و عکسی کمرنگ می شناسم

اما حرفها گفتم با تو

و جوابها نشنیدم از تو

و تو آمدی....

یک شب پر ز گریه آمدی

کنار آرزوهایم نشستی

باز هم من بودم که می گفتم

غرق می شدم از غصه

و تو بودی با آن نگاه ساکت

و دستهایت که آرامش می نواخت

و من حیرانم

از آن انار ترک خورده سوغاتت

و مات ماندم

از پیغام رمز آلود نصفه نیمه ات

بی خبر آمدی ... بی صدا رفتی

من یادم رفت بگویم

سلامم را به خدا و ... برسان

 

صدف 

                                             

 

                با سلام و عرض تشکر از همه دوستانی که در طول مدتی

                که هر چند با تاخیر آپ میکردیم ما رو تنها نذاشتن و همیشه

                با حضور گرمشون محفل مارو نورانی کردن و با نقطه نظراتشون

                موجب دلگرمی مارو فراهم کردن و از همه مهمتر اینکه بهترین

                خاطره ها و یادگاری ها رو در دفتر خاطراتمون ثبت کردن

               بلندترین شب سال رو همراه با نورانی ترین ستاره ها به شما

                که زیبا ترین ماه آسمان دوستی هستید  از بالاترین جایگاه مهر

               که کوتاهترین فاصله رو با خدا داره بهتون تبریک میگم امیدوارم ....

                              شادیهاتون به بلندی امشب

                          و غمهاتون به کوتاهی امروز باشه 

                                                                         

                                                                                    شکیبا

کسی را که خیلی دوست داری ...                     

                                                       زود از دست می دهی پیش از آنکه خوب نگاهش کنی

                                                       پیش از آنکه تمام حرفهایت را به او  بگویی        

پیش از آ نکه همه لبخند هایت را به او نشان دهی مثل پروانه ها بال می گیرد و دور می شود ...      

 فکر می کنی می توانی

                        تا آخرین روزی که زمین به دور خودش می چرخد 

                                                                     و خورشید از پشت کوهها سرک می کشد

                                               در کنارش باشی؟؟؟...

                                                                                                    دوستون دارم

                                                                                                          صدف       

 

              

                   دوست داشتن همیشه گفتن نیست ...

                   گاه سکوت است .......گاه نگاه ...........

                   غریبه این درد مشترک من و توست که گاه نمیتوانیم

                   در چشمهای یکدیگر نگاه کنیم ....

 

        بعد از رفتنت فقط من موندمو روزایی که بی تو تکرار میشدن من هم تو خلوت شبای

       بی ستارم از به تو اندیشیدن عادتی ساخته بودم  دراز به درازای آرزوهایی که برات

       داشتم ......

       در شیرینی بوسه غرق بودیم که ناگهان شوری اشکو رو لبام احساس کردم و فهمیدم

       که این بوسه همون بوسه جداییست ......

       روزی که رفتی و گفتی منتظرم بمون تنها شدم و گریه کردم اما حالا دیگه تنها نیستم     

       انتظار با منه و هر دو با هم گریه میکنیم ....

                                                                                      شکیبا